U bent hier: Home De Loonkloof In de praktijk? De loonkloof in de praktijk: Renson NV
 

De loonkloof in de praktijk: Renson NV

door rumbie Laatste wijziging: 07-05-2008 09:48

Het valt me op wanneer ik de delegatie van Renson Ventilation ontmoet dat ik oog in oog sta met alleen maar mannen. Maar al snel is het me duidelijk, geslacht maakt niet uit wanneer je hebt over vakbondswerk. Deze drie bevlogen militanten doen dan ook heel duidelijk hun verhaal uit de doeken. Omdat gelijk werk ook gelijk loon inhoudt en niemand moet worden gediscrimineerd omwille van zijn of haar geslacht.

 

Hoe kwamen jullie die loonongelijkheid tussen mannen en vrouwen eigenlijk op het spoor?
Er kwamen wel wat klachten bij ons binnen van vrouwen die aankaartten dat bepaalde verschillen in loon toch niet echt normaal waren. Ze deden hetzelfde werk als mannelijke collega's maar verdienden minder. Er was één voorbeeld dat ik me nog goed herinner. Dat waren twee mensen die naast elkaar werkten, hetzelfde werk deden maar toch een verschillend loon kregen. Dit was historisch zo gegroeid. Eigenlijk waren de lonen heel willekeurig vastgelegd en dat speelde duidelijk in het nadeel van de vrouwen.

Hoe neem je zo een probleem dan op binnen je syndicale werking?
We hebben dat op de Ondernemingsraad besproken en besloten dit aan te klagen. Ongeveer een jaar lang hebben we op dezelfde spijker geslagen, maar dat werd aanvankelijk genegeerd door onze werkgever. En dat terwijl er in CAO 25 (art.1) duidelijk staat dat er voor hetzelfde werk, hetzelfde loon moet worden betaald. Deze CAO moet trouwens verplicht in het arbeidsreglement worden opgenomen. Die verschillen mogen dus in principe nergens meer bestaan.

Hoe hebben jullie er dan voor gezorgd dat de werkgever toch luisterde?
Wij zijn blijven informatie verzamelen langs allerlei kanalen. Blijkbaar was dit al sinds de jaren '70 zo. Daarenboven was er nog een oude, heel beknopte functieclassificatie die dringend moest worden aangepast. Deze was nog opgericht in de geest van 'vrouwen kunnen geen zware stukken dragen, ze kunnen niet veel heffen en daarom verdienen ze minder'. Dit kan natuurlijk niet! Artikel 3 van CAO 25 zegt dat er in een functieclassificatie geen systemen mogen worden gebruikt die tot discriminatie leiden, noch door de keuze van criteria, noch door de weging ervan. Dat wil eigenlijk zeggen dat er geen onderscheid naar kunnen mag worden gemaakt. Zie je, je hebt mannen die 40 kg kunnen tillen en je hebt er anderen die maar 20 kg kunnen tillen. Dat is dus geen reden om een verschil in loon te verantwoorden. Dit was heel duidelijk voor ons. Met dat in de hand zijn we dan verder gegaan.
We hebben de sociale inspectie op de hoogte gebracht en een klachtenbundel ingediend want die ongelijke verloning tussen mannen en vrouwen was niet het enige punt waar we syndicaal op moesten ingrijpen. De bevoegdheden van de syndicale delegatie werden niet au serieux genomen en op de wetgeving overuren werd ook al niet te nauw gekeken. Op deze manier is het schip eigenlijk losgekomen.

Heeft die klacht indienen dan gewerkt?
Ja, wij hebben dan van de directie alles gekregen wat we vroegen, alle lonen, alle functies, etc. Met al die gegevens naast elkaar, en veel uren puzzelplezier, kregen we een duidelijk overzicht. Die verschillen hebben we kunnen regulariseren en in één ruk hebben we dan ook de functieclassificatie geactualiseerd. Die hebben we paritair geregeld met de werkgever.
We hebben nu ook inzage in de lonen, de functies en de evolutie ervan. Dit zullen we zeker blijven bewaken. De bedoeling is dat we een aantal keer per jaar een evaluatie maken op de Ondernemingsraad.

Wat is de reactie van het personeel nu?
Wel, het is voor velen toch een heel serieuze loonsverhoging geworden. Sommigen gingen er tot een euro per uur op vooruit. Dat kan al serieus tellen. We hebben dan ook wel ons best gedaan om dat aan iedereen in ons bedrijf duidelijk te maken. De reacties waren heel goed. De mannen in het bedrijf hadden er ook niet echt opmerkingen op. Ook zij vonden het logisch wat we deden.
We hebben wel nog een paar keer aan de kar moeten trekken want sommige vrouwen vonden niet dat we zo ver hoefden te gaan. Sommige hoorden eigenlijk in klasse 6 thuis maar vonden klasse 3 al wel voldoende. Dan hebben we wel een paar keer op de tafel moeten slaan. We mochten daar niet stoppen hé, we moesten doorgaan tot de finish! Want voor gelijk werk, hoort gelijk loon.

Bedankt, proficiat, en veel succes met de komende sociale verkiezingen!

Share |